Het aanhouden van grote sommen geld op traditionele bankrekeningen lijkt misschien veilig, maar het is een financiële strategie die stilletjes rijkdom uitholt. Financieel expert Humphrey Yang heeft onlangs vijf belangrijke redenen geschetst waarom overmatig contant geld schadelijk is voor de financiële gezondheid op de lange termijn. Het kernprobleem is niet de veiligheid, maar de opportuniteitskosten : geld dat ongebruikt blijft, werkt niet voor u.
Het probleem met overtollig geld
De nationale gemiddelde rentetarieven op deposito’s zijn mager – zo laag als 0,07% voor cheques en 0,39% voor spaargelden (vanaf december 2025) – wat betekent dat uw geld in de loop van de tijd feitelijk koopkracht verliest als gevolg van inflatie. Bij een jaarlijkse inflatie van 2,7% zal zelfs met een statisch spaarsaldo van $50.000 over tien jaar minder kunnen worden gekocht dan nu het geval is.
Het gaat niet alleen om de lage rente. Te veel contant geld achterhouden moedigt onnodige uitgaven aan, omdat het voelt als een onbegrensde hulpbron. Yang stelt voor om de financiën in compartimenten te verdelen met een ‘bucket-systeem’, waarbij automatisch een deel van elk salaris wordt toegewezen aan verschillende doelen (investeringen, noodfondsen, enz.). Dit voorkomt toevallige overbestedingen en dwingt tot discipline.
De illusie van veiligheid
Veel mensen overschatten hoeveel liquide geld ze nodig hebben. De algemene overtuiging dat ‘meer beter is’ is vaak onjuist. Yang beveelt aan om de noodbesparingen te beperken tot drie tot zes maanden aan essentiële uitgaven (huisvesting, rekeningen, schulden, voedsel). Daarnaast moet overtollig geld strategisch worden geïnvesteerd.
De realiteit is dat niet beleggen een grote financiële fout is. Hoewel hoogrentende spaarrekeningen iets betere rendementen bieden (ongeveer 4-5%), bedraagt het historisch gemiddelde rendement van de S&P 500 ongeveer 10% per jaar. In de loop van de tijd wordt dit verschil exponentieel groter. Bijvoorbeeld: $30.000 geïnvesteerd tegen een rendement van 10% zou in tien jaar kunnen groeien tot $77.800.
Het Dunning-Kruger-effect en echte financiële geletterdheid
Een gevaarlijke psychologische valstrik is het Dunning-Kruger-effect, waarbij individuen hun financiële competentie overschatten simpelweg omdat ze een groot kassaldo hebben. Yang wijst erop dat echte financiële intelligentie niet gaat over het oppotten van contant geld; het gaat erom het strategisch in te zetten.
In plaats van u te fixeren op ruwe contante cijfers, kunt u zich concentreren op het nettovermogen, activa en beleggingsrendementen. Het periodiek herzien van de balansen is van cruciaal belang om stagnatie te voorkomen. Diversificatie in activa zoals aandelen, onroerend goed of zelfs staatsobligaties kan de inflatie overtreffen en welvaart op de lange termijn opbouwen.
De conclusie is duidelijk : hoewel een vangnet noodzakelijk is, is overmatig contant geld een gemiste kans. Actieve investeringen, en niet passieve accumulatie, zijn de sleutel tot financiële groei.
