W mediach społecznościowych rozpoczyna się nowa era wojny psychologicznej, napędzanej nie tradycyjną propagandą państwową, ale zaawansowaną animacją stworzoną przez sztuczną inteligencję. Grupa znana jako Explosive Media zyskała ogromną popularność dzięki wykorzystaniu kreskówek w stylu Lego do trollowania prezydenta USA Donalda Trumpa i krytykowania amerykańskiej polityki zagranicznej, docierając do milionów widzów na głównych platformach.
Narodziny propagandy Lego
Chociaż rząd irański stosował już podobne style animacji, Explosive Media stanowi znaczącą ewolucję w operacjach wywierania wpływu cyfrowego. W przeciwieństwie do poprzednich inicjatyw rządowych, te filmy:
- Dostosowane kulturowo: treści wykorzystują zachodnie memy, anglojęzyczne utwory rapowe i odniesienia do amerykańskich skandalów politycznych (takich jak sprawa Epsteina), aby trafić do amerykańskich odbiorców.
- Zaawansowana technologicznie: Grupa wykorzystuje narzędzia AI do pisania, produkcji i edycji wysokiej jakości krótkich filmów dostosowanych do TikTok, X (dawniej Twitter) i Instagram.
- Strategicznie zgrane w czasie: grupa działa niezwykle szybko. Po ostatnich komentarzach prezydenta Trumpa na temat możliwych działań wojskowych przeciwko Iranowi grupa opublikowała wcześniej wyprodukowany film przedstawiający poddawanie się Lego Trumpa z białą flagą.
Dlaczego ta strategia działa
Eksperci uważają, że sukces tych filmów polega na umiejętności przedstawienia złożonych, trudnych konfliktów geopolitycznych w łatwo przyswajalnej i zabawnej formie.
„Ludzie odchodzą od treści opisujących rzeczywiste konflikty i szukają czegoś, co w zrozumiały dla nich sposób i w znajomym tonie będzie w stanie szybko opowiedzieć istotę tego, co się dzieje” – mówi Mustafa Ayyad, badacz w Instytucie Dialogu Strategicznego.
Używając humoru i rozpoznawalnej estetyki, grupa wykorzystuje istniejące niezadowolenie w Stanach Zjednoczonych, sprawiając, że irański punkt widzenia wydaje się bardziej konkretny niż obcy. To podejście „dwufrontowe” – docierające zarówno do odbiorców międzynarodowych, jak i do krytyków amerykańskich w kraju – umożliwia organiczne rozpowszechnianie treści poprzez udostępnianie i wysokie wskaźniki zaangażowania.
Kwestia autonomii i dostępu
Centralną kwestią w tej historii jest tożsamość Explosive Media. Chociaż grupa twierdzi, że jest niezależną koalicją młodych aktywistów, szereg czynników rodzi pytania dotyczące jej powiązań z państwem irańskim:
- Dostęp do Internetu: W kraju, w którym rząd irański ściśle kontroluje i często ogranicza dostęp do Internetu, grupa utrzymuje dużą obecność na całym świecie. Tłumaczą to swoim statusem „organizacji medialnej”.
- Kontekst polityczny: Pomimo twierdzeń o niepodległości ich treść jest w przeważającej mierze prorządowa i ściśle zgodna z oficjalną retoryką dyplomatyczną Iranu.
- Poziom wykonania: Jakość produkcji i umiejętność ominięcia typowej cenzury wskazują na poziom zasobów i koordynację często spotykaną w agencjach rządowych.
Ewolucja cyfrowego pola bitwy
Przejście od suchych, biurokratycznych mediów państwowych do krzykliwych, napędzanych sztuczną inteligencją „maszyn memów” stanowi punkt zwrotny w sposobie postrzegania współczesnych konfliktów. Niezależnie od tego, czy są to niezależni aktywiści, czy pełnomocnicy rządu, ich umiejętność uchwycenia kontekstu kulturowego dowodzi, że walka o opinię publiczną w coraz większym stopniu toczy się za pomocą algorytmów i estetyki, a nie tylko tradycyjnej dyplomacji.**
Wniosek: pojawienie się wysokiej jakości memów generowanych przez sztuczną inteligencję sygnalizuje złożoną zmianę w sferze wpływów cyfrowych, w której znajomość kultury i estetyka wirusowa stają się równie potężnymi narzędziami jak tradycyjne przesłania polityczne.
