Jibo is dood.
Lang leve Jibo. Soort van.
Jibo was de schattige, sociale robot die bewegingloos in je woonkamer zat. Het werd gelanceerd in 2014. Destijds was de smarthome-industrie nog niet eens echt begonnen. De Echo-luidsprekers van Amazon waren slechts een glans in de ogen van Jeff Bezos. Jibo kon zich niet bewegen. Het kon niets aanraken. Maar het zou kunnen wiebelen. Het zou kunnen praten. Het voelde vertederend. Het was schattig. Het was ook niet competent genoeg om te overleven. Het stierf te vroeg omdat mensen nut wilden, geen charme.
Nu is die droom terug. In een andere, iets sinistere vorm.
Een bedrijf genaamd Lingverse blaast dit concept nieuw leven in. Ze bouwen geen robot. Ze zijn een camera aan het bouwen. Of een draagbaar. Of een presse-papier met een lens. Het heet de iKairos. Lingverse heeft onlangs een financieringsronde van $ 29 miljoen voor dit apparaat afgerond. Je kunt hem als hanger dragen. Je kunt hem aan je shirt vastklemmen. Of je kunt hem aan een tafel vastschroeven. Zoals Jibo. Kijken.
De details zijn schaars. Dat is een functie, geen bug, in startup-land.
Wat is de iKairos precies?
Lingverse beweert dat je de iKairos-vragen kunt stellen. Je kunt taken overdragen. Je kunt doen wat moderne stemassistenten doen, en dat is niets baanbrekends. Het apparaat zal waarschijnlijk tussen de $ 19 en $ 29 gaan kosten. Dat is een steile typefout in mijn hoofd: $ 199 tot $ 249. Met een abonnement. Omdat niets ‘persoonlijke assistent’ zegt als een maandelijks bedrag voor basisnieuwsgierigheid.
De naam komt van Kairos. Grieks voor ‘het juiste moment’. Het klinkt als Icarus. De man die te dicht bij de zon vloog en uit de lucht viel. Het bedrijf benadrukt dat toeval toevallig is. Ze kozen voor de naam omdat de generatieve AI-boom deze tijd perfect maakt voor een kunstmatige persoonlijke assistent.
“Het is het juiste moment om alle dingen te combineren”, vertelde Jiawei Gu, CEO, aan WIRED. Hij beweert dat iKairos de oorspronkelijke droom van Jibo voortzet.
Is dat zo?
Gu zat in het bestuur van Jibo voordat het bedrijf failliet ging. Hij is geen oprichter. Lingverse beweert dat het de ‘zegen’ heeft van de oprichters van Jibo. Het is niet de eigenaar van het intellectuele eigendom. Toch vermeldt de website Jibo als product. Lingverse heeft verschillende kernpatenten, maar wil niet zeggen welke. Dubbelzinnigheid is hier de munt.
Een voogd of een voyeur?
Het persbericht staat vol buzzwords.
De iKairos zullen “u en uw omgeving voortdurend observeren.” Het zal “beginnen te fungeren als een persoonlijke AI-bewaker.” Geen details over hoe. Geen details over wat dat betekent.
Het is een apparaat voor twee doeleinden. Draagbaar. Stationair.
Als hij stilstaat, houdt hij je in de gaten. Het verzamelt gegevens over hoe u met de wereld omgaat. Als het draagbaar is, kijkt het door je ogen. Twee standpunten. Een holistisch gevoel. Die gegevens worden vervolgens getransformeerd. Waarin?
Door AI gegenereerde afbeeldingen.
De website noemt het nu een ‘AI-tijdschrift’. De slogan: “Elk stermoment wordt een capsule.” Het let op wat ertoe doet. Dan verzegelt het het.
Kijk naar de voorbeeldafbeeldingen. Ze zien er griezelig uit. Heel erg zoals AI-slop. Kunststof huid. Smeltende achtergronden. Dromen zonder logica.
“Het legt moeiteloos je dag vast”, zei een vertegenwoordiger. “Aan het eind van elke dag zorgt het voor reflectie.” Door ermee te leven, leer je jezelf beter begrijpen. Gemakkelijke nostalgie.
Is dat nuttig? Of is het gewoon een ander filter?
Lingverse kent AI-inhoud. Ze maken de Luka AI Reading-bot voor kinderen. Op CES 2026 toonden ze de Luka AI Cube. Er zit een camera in. Het beantwoordt vragen. Het verandert kunstwerken in verontrustende, sprekende AI-video’s. De technologie is er. De kwaliteit? Twijfelachtig.
Op de vraag of de beelden zouden overgaan in AI-afval van lage kwaliteit, duwde het bedrijf terug. Ze claimen een ‘kwaliteitspoort’. De afbeeldingen worden gecontroleerd. Visuele scène met kruisverwijzingen naar audiocontext. Waar je was. Wie was daar. Wat er werd gezegd. Je kunt kiezen welke afbeeldingen je wilt behouden.
Dus de AI maakt het ontwerp. Je bewerkt de definitieve kopie.
Privacyparadox
Lingverse gaat zorgvuldig om met privacy.
Geen video-opname. De camera maakt momentopnames. Ze worden later verwijderd. Er wordt alleen audio opgenomen als er een menselijke stem wordt gedetecteerd. Fysieke sluiter. Gegevens verwerkt op apparaat of gecodeerd. Geen training van de modellen.
Klinkt schoon. Totdat je beseft dat het apparaat voortdurend op zoek is naar ‘momenten’. Het beslist voortdurend wat er ‘met een ster’ is. Wat is “de moeite waard om vast te leggen.”
Het algoritme is de rechter.
De voorverkoop start later dit jaar.
Gaat iemand dit daadwerkelijk kopen?
Het is druk op de markt.
Appel. Amazone. Googlen. Ze zetten groot in op slimme luidsprekers. Google heeft vorige maand nieuwe AI-luidsprekers uitgebracht. OpenAI werkt samen met Jony Ive. Er gaan geruchten dat er een thuisassistent met een iPad-scherm op komst is. Apple werkt aan een hub.
En de tijdschriften? Kijk naar Bee AI. Kijk naar Looki L1. Met Google Foto’s kun je al familiefoto’s AI-ificeren.
Waarom zou je $ 249 plus een abonnement betalen voor een apparaat dat doet wat je telefoon al doet? Erger nog, waarschijnlijk. De beelden worden omschreven als ‘griezelig’. De privacyclaims zijn gebaseerd op vertrouwen in de encryptie.
Jibo faalde omdat het een robot was die niets nuttigs kon doen. Het was een decoratie.
De iKairos zouden om dezelfde reden kunnen mislukken. Het is een decoratie die naar je kijkt. Het genereert “slop” om u eraan te herinneren wie u bent. Het is een spiegel gemaakt van pixels en beloften.
Lingverse maakt gebruik van de erfenis van Jibo. De robot was geliefd vanwege zijn aanwezigheid, niet vanwege zijn tegenwoordigheid van geest. De iKairos is volop aanwezig. Heeft het genoeg verstand?
We zullen moeten wachten. En kijk. En we vragen ons af of we echt willen dat onze herinneringen worden geïnterpreteerd door een algoritme dat de zon niet begrijpt.
