Macht en pretentie
Anthropic gelooft dat de beste manier om AI veilig te maken is door Anthropic de leiding te geven. Klinkt verdacht, toch? Critici zeggen dat ze alleen maar macht vergaren. Anthropic benadrukt dat dit precies is hoe verantwoorde ontwikkeling eruit ziet. Een vreemde logica. Maar als je alle kaarten in handen hebt, schrijf je de regels.
OpenAI heeft een beursgang aangevraagd. Vertrouwelijk. Amper een week later deed Anthropic hetzelfde. Ze willen eruit. Ze willen aandeelhouders. Ze willen de chaos legitimeren door er een ticker-symbool op te zetten. SpaceX was er als eerste. Nu staan de ChatGPT-makers in de rij.
Ondertussen stuiten de vakbondsonderhandelingen van DeepMind op een muur. Moeilijke start, slechte sfeer. De arbeiders willen inspraak. De bazen willen efficiëntie. Ze mengen niet goed.
Het bewegende doelwit van de regering
Het Witte Huis schrijft het AI-beleid op een servet. Letterlijk. Niemand weet wat de regels zijn, omdat de administratie ze gaandeweg verzint. Anthropic liep tegen een muur aan bij het verspreiden van Claude Mythos en Fable 5. Kwam in botsing met Trump. Ze kunnen niet precies uitleggen wat ze verkeerd hebben gedaan.
Dus kwam OpenAI tussenbeide. Ze vroegen OpenAI om vast te houden aan GPT-5.6. Vertraag de uitrol. Waarom? Nationale veiligheid? Onzekerheid? Waarschijnlijk allebei.
Anthropic vloog hun leiders naar DC om hun zaak te bepleiten. Maandagochtend bijeenkomst. Gesprekken op hoog niveau. Resultaat? Nog steeds in conflict. De kloof tussen de snelheid van Silicon Valley en de bureaucratie in Washington wordt niet kleiner. Het wordt breder.
We racen richting een Tsjernobyl-moment, en niemand remt.
Dat is de sfeer. Chinese experts vertelden me dat ze in paniek raken. Door de wapenwedloop zijn beide partijen doodsbang voor een totaal falen van het systeem. Amerikaanse onderzoekers voelen het ook. De spanning is voelbaar. Iedereen rent, niemand kent de finish.
Binnenin de machine
Laten we het hebben over de lichamen die de schaakstukken verplaatsen. Drie software-ingenieurs van Amazon in Seattle dienden een klacht over burgerrechten in. Ze zeiden dat Amazon wraak neemt op hen vanwege hun politieke overtuigingen. Ze werden alleen onderzocht omdat ze zich hadden uitgesproken. Over datacenters. Het werk dat ze daadwerkelijk doen.
Bij Meta zijn de dingen lelijker. Hun CTO, Andrew Bosworth, gaf toe dat hun AI-reorganisatie ‘afschuwelijk’ was. Dat is een krachtig woord van de hoofdhoncho. Een interne memo beloofde stabiliteit, voordelen en communicatie. Wanhopige maatregelen. Maar wacht. Meta lekte ook intern gegevens over zijn programma voor het volgen van werknemers. Ze verzamelen toetsaanslaggegevens om hun eigen modellen te trainen. Let op uw werknemers? Natuurlijk zijn ze dat. Privacy stierf in die gang.
Speling
Palantir dacht dat Groot-Brittannië bevriend gebied was. Ze hadden het mis.
‘Handen af van onze NHS’, scandeerden de demonstranten. De poorten van een gezondheidszorgconferentie verdringen. Privacyproblemen, politieke grieven. Ze willen dat Palantir eruit wordt gezet. Het is niet alleen Silicon Valley. Het is overal.
Anthropic moest een beleid terugdraaien dat onderzoekers met Claude had kunnen ‘saboteren’. Heimelijk de mogelijkheid beperkt om concurrerende modellen te bouwen? Slechte zet. Onderzoekers spraken zich uit. Bedrijf veranderde van koers. Nogmaals, krachtbewegingen werken averechts als het gereedschap tanden heeft.
De nieuwe modellen van OpenAI bestaan, maar je kunt ze niet gebruiken. De regering zegt nee. Dus hier zijn we. Vastgelopen. Boos. Onzeker.
Wie wint als iedereen zich inhoudt?
Niemand eigenlijk.
Wij kijken gewoon.
