De meeste mensen beschouwen de leeftijd van 74 jaar als een gouden venster. Je worstelt niet door de chaotische ‘go-go’-jaren van vervroegde pensionering. Maar je bent nog niet diep in de langzame, sedentaire ‘go-slow’-fase die vaak insluipt als je 80 bent. Het is de goede plek.
Voor de top 20% komt deze goede plek echter met een hoog prijskaartje.
Uitgaven gaan in dit stadium niet alleen over overleven. Het gaat om onderhoud. En voor degenen die bovenaan de inkomensladder staan, is het behouden van status duur. Terwijl het gemiddelde gepensioneerde huishouden volgens gegevens van het Bureau of Labor Statistics tussen de $4.400 en $5.400 per maand zou kunnen ophoesten, opereert de hogere klasse op een geheel ander vlak.
Hoeveel geeft de ‘hogere klasse’ eigenlijk uit?
De gegevens wijzen op een bereik van $8.500 tot $15.000 per maand voor welvarende 74-jarigen. Dat is bijna het dubbele van wat de meeste mensen uitgeven.
Waarom kost het zoveel als veel van deze gepensioneerden hun eigen huis bezitten? Omdat de kosten niet in de hypotheek zitten. Ze zitten in de levensstijlkeuzes.
De prijs van luxe vrije tijd
Reizen domineert de discretionaire uitgaven. Maar op 74-jarige leeftijd is de begroting verschoven.
Backpacken door heel Europa? Te ruw. Te goedkoop. De welvarende gepensioneerde wil luxe cruises. Familievakanties voor meerdere generaties. Exclusieve resorts. Langzaam reizen waarbij comfort en onderdompeling voorrang krijgen boven bezienswaardigheden. Dit zijn niet zomaar vakanties. Het zijn ervaringen die een premie afdwingen.
Met bijna $10.000 per maand zorgt de levensstijl ervoor dat de ‘go-slow’-jaren net zo comfortabel blijven als de hogesnelheidsdecennia daarvoor.
Het zijn ook niet alleen maar uitstapjes. Het is de dagelijkse wrijving van het leven die wordt weggenomen. Rijke gepensioneerden geven veel geld uit aan diensten die tijd terugkopen. Bemanningen voor landschapsarchitectuur. Huis schoonmakers. Privé koks. Hoogwaardige boodschappenbezorging die het vervelende bezoek aan de supermarkt vervangt. Het is een abonnementsmodel voor het gemak.
Gezondheidszorg: de stille budgetmoordenaar
Medische kosten stijgen altijd met de leeftijd. Maar voor de rijken gaat het niet alleen om noodzaak. Het gaat om voorkeur.
Medicare omvat de basis. Maar velen in de hogere klasse kiezen voor het knelpunt van de traditionele zorg. Ze kiezen voor conciërgegeneeskunde. Premium Medigap-abonnementen. Hoogwaardige wellnesslidmaatschappen.
Met deze keuzes kunt u eenvoudig $1.000 tot $2000 alleen al toevoegen aan de maandelijkse factuur. Voor iemand die gewend is aan zorg op het hoogste niveau, voelt het standaard gezondheidszorgsysteem ontoereikend. De toegangsprijs is hoog. Maar het is een prijs die ze bereid zijn te betalen om wachtkamers en generieke behandelprotocollen te vermijden.
De RMD Reality Check
Er is nog een factor die de uitgaven dwingt: de vereiste minimumuitkeringen.
Tegen je zeventigste geeft de IRS je de opdracht om geld uit traditionele IRA’s en 401(a)-plannen te halen. Voor de hogere klasse overtreffen deze RMD’s vaak wat ze feitelijk nodig hebben om te leven.
Dit zorgt voor een raar probleem. Je hebt contant geld, maar je hebt het niet per se nodig voor rekeningen. Dus, wat gebeurt ermee?
Het op rekeningen met een lage rente laten staan, voelt als een verspilling van potentieel. In plaats van het geld stil te laten staan en een minimaal rendement te behalen, ondernemen welvarende gepensioneerden strategische stappen. Ze herinvesteren in beleggingsrekeningen. Of ze gebruiken Qualified Charitable Distributions (QCD’s) om goede doelen te ondersteunen die ze belangrijk vinden, terwijl ze tegelijkertijd hun belastingdruk verlagen en hun geld uitgeven op manieren die aansluiten bij hun waarden.
Waar het geld naartoe gaat
Het zijn niet allemaal luxe cruises en privékoks. Een aanzienlijk deel gaat naar diensten die het leven vereenvoudigen.
- Huishouden: Regelmatige, hoogwaardige schoonmaak.
- Persoonlijke verzorging: Conciërgeartsen en premium gezondheidszorglidmaatschappen.
- Vrije tijd: Exclusieve reiservaringen en comfortabele, rustige vakanties.
- Strategische uitstroom: RMD-beheer en liefdadigheidsgiften.
De gemiddelde 74-jarige uit de hogere klasse geeft ongeveer $ 8.500 per maand uit. Maar de realiteit ligt vaak dichter bij de grens van $ 15.000 als je rekening houdt met discretionaire uitspattingen en hoogwaardige zorgopties.
Het klinkt alarmerend. Misschien wel. Maar voor degenen die tot de top behoren, is het doel niet om kapitaal te behouden ten koste van comfort. Het is om ervoor te zorgen dat als het lichaam vertraagt, het leven dat niet doet.
De ‘go-slow’-jaren hoeven niet grijs te zijn. Ze hebben alleen de juiste financiering nodig. En die financiering is substantieel.
Hoeveel is genoeg? Waarschijnlijk meer dan je denkt.
